મહાત્મા અને ધોબી !!!

  મહાત્મા અને ધોબી !!!
 

એક મહાત્મા નદીના કિનારે આવેલા એક મોટા પથ્થર પર બેઠા હતા. એક ધોબી ત્યાં આવે છે અને કિનારે એક માત્ર ખડક હતો જ્યાં તે દરરોજ કપડાં ધોતો હતો. જ્યારે તેણે મહાત્માજીને ખડક પર બેઠેલા જોયા, ત્યારે તેણે વિચાર્યું - તે હવે ઉઠશે, હું થોડીવાર રાહ જોઈશ અને પછી મારું કામ કરીશ. એક કલાક વીતી ગયો, બે કલાક વીતી ગયા અને હજી મહાત્મા ઉઠ્યા નહિ.

આથી ધોબીએ હાથ જોડીને નમ્રતાપૂર્વક વિનંતી કરી, "મહાત્મા, આ મારી કપડાં ધોવાની જગ્યા છે, જો તમે બીજે ક્યાંક બેસો તો હું મારું કામ પૂરું કરી લઈશ." મહાત્માજી ત્યાંથી ઉભા થયા અને થોડે દૂર બેસી ગયા. ધોબી કપડા ધોવા લાગ્યો અને કપડા ધોવાની પ્રક્રિયામાં મહાત્માજી પર કેટલાક છાંટા પડવા લાગ્યા. મહાત્માજી ગુસ્સામાં આવી ગયા અને ધોબીને ગાળો આપવા લાગ્યા. જ્યારે તેને શાંતિ ન મળી તો તેણે નજીકમાં રાખેલી ધોબીની લાકડી ઉપાડી અને તેને મારવા લાગ્યો. સાપ ઉપરથી નરમ દેખાય છે પણ તેની વાસ્તવિકતા ત્યારે જ ખબર પડે છે જ્યારે પૂંછડી દબાવવામાં આવે છે.

મહાત્માને ક્રોધિત જોઈને ધોબીને વિચાર આવ્યો કે મેં કોઈ ગુનો કર્યો હશે. તેથી, તેણે હાથ જોડીને મહાત્માની માફી માંગવાનું શરૂ કર્યું. મહાત્માએ કહ્યું-તમારા બદમાશમાં જરાય શિષ્ટાચાર નથી, શું તમે નથી જોતા કે તમે મારા પર ગંદા છાંટા ફેંકો છો? ધોબી બોલ્યો – મહારાજ, કૃપા કરીને શાંત થાઓ, મારાથી મૂર્ખ બનીને ભૂલ થઈ છે, મેં લોકોના ગંદા કપડા ધોતી વખતે ધ્યાન ન આપ્યું, કૃપા કરીને મને માફ કરો. ધોબીનું કામ પૂર્ણ થયું, તેણે સ્વચ્છ વસ્ત્રો એકઠા કર્યા અને મહાત્માની માફી માંગીને પાછો ફર્યો અને મહાત્માએ જોયું કે ધોબીના પથ્થરમાંથી નીકળતું ગંદુ પાણી માટીના સંપર્કમાં આવીને સ્વચ્છ અને શુદ્ધ બની રહ્યું હતું અને ફરીથી અદ્રશ્ય થઈ રહ્યું હતું. પ્રવાહનો સફેદ પ્રવાહ, પરંતુ તીવ્ર ભેજ અને ભીની ગંધ મહાત્માના પોતાના સફેદ વસ્ત્રોમાં સ્થાયી થઈ ગઈ હતી. ધોબી કોણ છે અને મહાત્મા કોણ છે? વાસ્તવમાં ધોબી જ સાચો મહાત્મા હતો, તે ધીરજ અને સંયમથી લોકોના ડાઘ દૂર કરતો હતો.

મહાત્માને પોતાની ભૂલનો અહેસાસ થયો અને બાદમાં પોતાના ગુસ્સા પર કાબૂ રાખ્યો અને મહાન મહાત્મા બની ગયા.

*શિક્ષણ:-*
જેમ આપણે ઉકળતા પાણીમાં આપણું પ્રતિબિંબ જોઈ શકતા નથી, તેવી જ રીતે ક્રોધની સ્થિતિમાં આપણે સમજી શકતા નથી કે આપણા માટે શું સારું છે..!!

*હંમેશા ખુશ રહો - જે પ્રાપ્ત થાય તે પૂરતું છે.*
*જેનું મન પ્રસન્ન છે તેની પાસે બધું જ છે.


*આજની પ્રેરણા*

જેમ અંધકાર અંધકારને નાબૂદ કરી શકતો નથી, તેમ માત્ર પ્રકાશ જ આ કરી શકે છે; એ જ રીતે, નફરત નફરતને નાબૂદ કરી શકતી નથી, ફક્ત પ્રેમ જ આ કરી શકે છે.
*આજથી* આપણે પ્રેમ દ્વારા નફરતને નાબૂદ કરીશું...