એક નાનો છોકરો, અબ્દુલ, નવી વસ્તુઓ શીખવા માટે ઉત્સુક હતો. તેના પડોશમાં એક મૌલવી રહેતો હતો. એક દિવસ, અબ્દુલ તેની પાસે ગયો અને કહ્યું, "હું સફળ થવા માંગુ છું. કૃપા કરીને મને કહો કે સફળતાનો માર્ગ શું છે."
હસતાં હસતાં મૌલવીએ કહ્યું, "દીકરા, હું તને સફળતાનો માર્ગ બતાવીશ. પહેલા મારા બકરાને મારી સામેના ખીલા પર બાંધ." તેણે છોકરાને બકરીની દોરડું આપ્યું. બકરી બેકાબૂ હતી.
છોકરાએ દોરડું પકડતાની સાથે જ તે કૂદી પડી અને તેના હાથમાંથી સરકી ગઈ. ખૂબ સંઘર્ષ પછી, અબ્દુલે પોતાની હોશિયારી વાપરી અને ઝડપથી દોડ્યો, બકરીને તેના પગથી પકડી લીધો. પકડાયા પછી બકરી એક ડગલું પણ દોડી શકી નહીં, અને અબ્દુલ તેને ખીલા પર બાંધવામાં સફળ રહ્યો.
આ જોઈને, મૌલવીએ કહ્યું, "શાબાશ, આ સફળતાનો માર્ગ છે. મૂળને પકડીને, આપણે આખા વૃક્ષને નિયંત્રિત કરી શકીએ છીએ. જો આપણે સમસ્યાના મૂળને પકડી લઈશું, તો આપણે સરળતાથી ઉકેલ શોધી શકીએ છીએ."
છોકરાએ આ સિદ્ધાંતને આત્મસાત કર્યો અને જીવનમાં આગળ વધવાનું ચાલુ રાખ્યું. જેમ જેમ તેઓ મોટા થયા, તેઓ અબ્દુલ ગફ્ફાર ખાન તરીકે પ્રખ્યાત થયા, જેને ફ્રન્ટિયર ગાંધી તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે.
*નૈતિકતા:*
જ્યાં સુધી આપણે કોઈ પણ સમસ્યાના મૂળને સમજી ન લઈએ ત્યાં સુધી આપણે તેનો ઉકેલ શોધી શકતા નથી. તેથી, દરેક સમસ્યાનો ઉકેલ ત્યારે જ આવી શકે છે જ્યારે તેના મૂળને કાબુમાં લેવામાં આવે.
Post a Comment