એક વારની વાત છે. વૃંદાવનમાં એક સંત રહેતા હતા. તેમનું નામ કલ્યાણ હતું. તેઓ બાંકે બિહારીજીના પરમ ભક્ત હતા. એક વખત તેમના પાસે એક સેઠ આવ્યા. સેઠ તો હતા, પરંતુ થોડા સમયથી તેમનો વેપાર બરાબર ચાલી રહ્યો નહોતો.
વેપારમાં તેમને ઘણું નુકસાન થતું હતું. સેઠ સંત પાસે ગયા અને પોતાની તમામ વ્યથા કહી અને કહ્યું,
“મહારાજ, મારા વેપારમાં કેટલાય દિવસોથી ભારે નુકસાન થઈ રહ્યું છે, આપ કોઈ ઉપાય જણાવો.”
સંતે કહ્યું,
“સેઠજી, જો મને એવો કોઈ ઉપાય આવડતો હોત તો હું જરૂર તમને કહી દેત. પરંતુ એવી કોઈ વિદ્યા મને આવડતી નથી કે જેના દ્વારા હું તમારો વેપાર સુધારી શકું. આ બધું મારા બસમાં નથી. આપણો તો એક જ સહારો છે—બિહારીજી.”
એટલામાં જ બિહારીજીના મંદિરના દ્વાર ખુલવાનો સમય થયો. સંત સેઠજીને બિહારીજીના મંદિરમાં લઈ ગયા અને પોતાના હાથ બિહારીજી તરફ કરીને સેઠજીને કહ્યું,
“તમારે જે કંઈ માગવું હોય, જે કંઈ કહેવું હોય, એ બધું એમને કહી દો. આ બધાની કામનાઓ પૂર્ણ કરે છે.”
સેઠજીએ બિહારીજીને પ્રાર્થના કરી, બે-ચાર દિવસ વૃંદાવનમાં રહ્યા અને પછી પોતાના ઘેર પાછા ફર્યા. થોડા સમય પછી સેઠજીનો આખો વેપાર ધીમે ધીમે ફરી સારો થવા લાગ્યો. હવે સેઠજી સમયાંતરે બિહારીજીના દર્શન કરવા વૃંદાવન આવવા લાગ્યા.
પરંતુ થોડા સમય પછી સેઠજી થોડા અસ્વસ્થ થઈ ગયા. હવે તેમના શરીરમાં એટલી શક્તિ રહી નહોતી કે તેઓ વૃંદાવન આવી શકે. એક વખત તેમનો એક ઓળખીતો વૃંદાવન ધામની યાત્રાએ જઈ રહ્યો હતો. આ વાત જાણીને સેઠજી બહુ ખુશ થયા.
સેઠજીએ તેને 750 રૂપિયા આપ્યા અને કહ્યું,
“આ ધન બિહારીજીની સેવામાં વાપરી દેજે અને તેમને એક સુંદર પોષાક ધારણ કરાવજે.”
એ ભક્ત વૃંદાવન આવ્યો અને સેઠજીના કહ્યા મુજબ બિહારીજી માટે પોષાક બનાવડાવી અને ભોગ પણ ધરાવ્યો. પરંતુ આ તમામ વ્યવસ્થામાં થોડી વધુ રકમ ખર્ચાઈ ગઈ. ભક્તે મનમાં વિચાર્યું, “ચાલે, કોઈ વાત નથી. થોડી સેવા બિહારીજીની મારી તરફથી પણ થઈ ગઈ.”
રાત્રે મંદિર બંધ થયું. એ જ રાત્રે બિહારીજી સેઠજીના સ્વપ્નમાં પ્રગટ થયા અને કહ્યું,
“તમે મારી સેવામાં જે મોકલ્યું હતું તે મેં સ્વીકારી લીધું છે, પરંતુ તેમાં 249 રૂપિયા વધારે ખર્ચાયા છે. આ રકમ તે ભક્તને પાછી આપી દેજો.”
આવું કહી બિહારીજી અંતર્ધ્યાન થઈ ગયા. સેઠજીની સવારે આંખ ખુલતા જ બિહારીજીની લીલા જોઈને તેઓ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા. તરત જ તૈયાર થઈને તેઓ તે ભક્તના ઘરે પહોંચ્યા અને આખી વાત કહી. આ સાંભળીને ભક્ત પણ અચંબિત થઈ ગયો, કારણ કે આ વાત તો માત્ર તેને જ ખબર હતી અને તેણે કોઈને કહી પણ નહોતી.
સેઠજીએ તેને 249 રૂપિયા આપ્યા અને કહ્યું,
“મારા સ્વપ્નમાં શ્રી બિહારીજી આવ્યા હતા. તેમણે જ મને આ બધું કહી દીધું.”
આ લીલા જોઈને ભક્ત આનંદથી સ્મિત કરવા લાગ્યો અને બોલ્યો,
“જય હો બિહારીજીની! કલિયુગમાં પણ અમારા બિહારીજી કોઈ પર કોઈનું કર્જ રાખતા નથી. જે એક વખત તેમની શરણમાં જાય છે, તેને પછી કોઈ પાસે કંઈ માગવું પડતું નથી; તેને બધું આપમેળે મળતું જાય છે.”
બોલો શ્રી વૃંદાવન બિહારી લાલની જય!
Post a Comment